Ben bazen en yakın arkadaşlarımı anlamakta zorlanıyorum.
O kadar yakınlarken bana birden yabancıya dönüşüyorlar.
En nefret ettiğim şey bilmişlik taslanmasıdır. Hayır ben yapmıyorum demiyorum ama sevmiyorum. Yapıyorsam da bilmeden.
Mesela ona "şu grubu dinle bak yeni keşfettim çok güzel müzik yapıyo adamlar" diyorum.Bir hafta sonra fanı kesiliyor. Sonra bana gelip "abi bu adamlar çok iyi ya sen biliyor muydun " diyor.
Kafana sıçarım senin diyorum. İçimden.
Sırf ortamda entel görünmek için Beatles dinleyen birisin sen.Bana gelmiş "Across The Universe diye bir film gördüm. " diyorsun.
Ulan kaltak ben onu izleyeli kaç yıl oldu diyorum. İçimden.
Filmle ilgili bilgi veriyorum.Ben biliyorum diyip dinlemiyorsun bile.
Olmuyor.
Hiç hoş olmuyor.
oh.
rahatladım.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder